İnsanın, yaşamında, hoşnut edilmeye değer üç beş kişinin kalmış olması az şey midir?

Vakit azaldıkça çoğalmam gerekiyorHemen yetişmeliyim kaçan taşıtlaraYaşansın son bir anılarZaman yok bir daha"demişlerdir has bir şairimiz. Anlayana.

Tutku nedir, bilmez misiniz siz be! Aile, toplum, vatan... Tutku soyut olunca kolay. Tutkunun bir adı, soyadı, elle tutulur bir gövdesi olmadı mı kolay. O zaman sahip çıkmak da, sahiplikten caymak da kolay. Teni tenine değen bir gövdesi olunca ise...

Yaz yağmurusun sen. Beklenmedik bir zamanda gelirsin, ansızın fena ıslatırsın. Üşütmez, hoş kokularla güzel bir serinlik de getirirsin. Sonra da çeker gidersin. Ardından insanı güneşin kavuruculuğuna bırakarak.

Siz, size cinsel özgürlüğünüzü bağışlayacak öncü kurbanlar istiyorsunuz. Ortaya öyleleri çıkınca da, aaa, o kadın düşmüş, bu kadın orospu, diyorsunuz ama! Hiçbir şeyi göze almadan, bedavadan kurtulmak. Oysa özgürlük, en pahalı şey!

Okuduğum bütün romanlar sahici bir başlangıçla bitsin istedim."Üç Beş Kişi

I wanted every novel I have ever read to end with a true beginning.