The greatest sin is what brings about the heart’s death. It dies only by not knowing God. This is what is named “ignorance.

Glory be to Him who veils Himself through His manifestation and manifests Himself through His veil!

به هر مقدار که انسان‌ها خود را دارا و غنی می‌یابند و خویش را مفید و سودمند می‌بینند از عشق به خدا تهی خواهند بود.

هرگز نباید گمان برد که صوفیان موسیقی و رقص را برای هر کس تجویز می‌کنند، بلکه کاملا برعکس است. حتی صوفیانی که با آن موافق‌اند به جایگاه مبهم آن اذعان کرده‌اند.

در حقیقت همه ما، تا هنگامی که به تحقق کامل اسمای الاهی در درون خود قائل نشده‌ایم، از انسان کمتریم.

بسیاری از صوفیان از سه کتابی که خداوند به تفصیل، سلسله کامل آیاتش را در آنها نوشته است، یعنی قرآن، جهان و نفس انسان، سخن گفته‌اند.

انسان‌ها نمیتوانستند عاشق خدا بشوند، اگر خدا پیش‌تر عاشق آنها نشده بود.

پیغمبر خبر داد که خداوند می‌گوید: وقتی بنده‌ام مرا یاد کند من با اویم. اگر او مرا در خلوت یاد کند من او را در خلوت یاد خواهم کرد، و اگر او مرا در جمع یاد کند من او را در جمعی بهتر یاد خواهم نمود.

دعا با ذکر فرق میکند. زیرا دعا معمولا به شکل یک درخواست است، و عبارات مشخصی ندارد و تکراری نیست. هر نیایش درخواست گونه‌ای را به هر زبانی که باشد میتوان دعا نامید. در حالیکه ذکر شامل نام‌ها و تعابیر عربی است که از قرآن و حدیث گرفته شده‌اند.

در برداشت صوفیانه، فکر بی‌نیازی از کمک نبوی، عیب ویرانگر جهان امروز است. علم، فن‌آوری و هرشاخه دیگر دانش جدید –صرف نظر از علم سیاست- چیزی جز جهل به نفس، که نقاب معرفت به چهره‌زده است، نیست. تلاش برای عقلانی کردن جهان و به کار بستن آن برای منافع خودمان محکوم به شکست است. چراکه به هیچ وجه نمیتوانیم بدانیم منافع ما در کجاست.