Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli was born on June 20, 1946, in Ilgın, and grew up as a citizen of Turkey during decades when the country's cultural and political currents ran deep and fast. Educated at TED Ankara College Foundation Schools in the capital, he came of age in an environment that offered both formal instruction and exposure to the wider world of public life. The Turkish language would remain his consistent medium across everything that followed.
His career is remarkable for the sheer number of disciplines it encompasses simultaneously rather than in sequence. As a musician, composer, and singer, he built a substantial body of work in song. As a poet and writer, he engaged with literature on its own terms. He also worked as a screenwriter and film director, bringing narrative instincts developed elsewhere to the demands of the screen. These pursuits ran alongside one another, and alongside a career in politics, making his professional life something closer to a sustained convergence of commitments than a progression from one field to the next.
Recognition arrived from more than one direction and more than one country. He received the Premio Tenco, an Italian award. In Turkey he received the Yunus Nadi Prize and the Golden Orange Life Achievement Award. That his honors come from Italy as well as Turkey, and touch on music, letters, and film, reflects the range of his output. No single prize can stand as a summary of work conducted across so many forms, and none of these three attempts to do so.
The Library of Congress authority file records him under the label "Livaneli, Zülfü, 1946-," a form that leaves the closing date open. Born in the provincial town of Ilgın and educated in Ankara, he has carried those origins through decades of work in Turkish that has drawn recognition across national borders. The Premio Tenco, the Yunus Nadi Prize, and the Golden Orange Life Achievement Award remain the documented markers of that recognition, each attached to a different facet of a career that has refused to settle into a single discipline or a single country's frame of reference.
Quotes by Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli's insights on:
ömrüm boyunca bir köpek olarak yaşamıştım ama artık kesin kararım, bir kediye dönüşmekti. bütün bunlar bir köpek gibi bağlanmam, sevgi ve merhamet dilenmem yüzünden başıma gelmişti.
Fyodor Dostoyevski, insanın ancak acı çekerek olgunlaşacağını söyler. Bu açıdan bakınca İstanbul'un benim hayatımda çok önemli bir yeri var. Çünkü ben bu şehirde olgunlaştım.
Çünkü dünyevi işlere olan ilgimizi yitirmiştik. Hayatımızda ne trafik sıkışıklığı vardı, ne bürokrasi, ne vergi, ne form doldurma, ne banka... Sabah ayağımıza geçirdiğimiz eski bir şortla evden çıkıyor, arkadaşlarla sohbet ediyor, kahve içiyor, bazen denize giriyor, bazen denize giriyor, bazen balık tutuyor, ağır ağır akan bir su gibi acele etmeden yaşayıp gidiyorduk.
Ah unutulmuşluk, terk edilmişlik... Ah yalnızlık! Meğer ne değerli kavramlarmış bunlar. O dingin hayatlarımız için ne kadar gerekliymiş.
Nedendir bilmem ama bunun şart olduğunu hissediyorum. Hikaye bitmeli, bu iş tamamlanmalı, artık anlatacak bir şey kalmamalı.
Varlığımın bir anlamı var mıydı ki, yokluğumun olsun? Her şey rastlantısal mı, yoksa ilahi bir plana göre mi işliyor? Tasarladım mı, tasarlandım mı; bir düş mü görüyorum yoksa başka birinin düşü müyüm; daha doğrusu düşümde, başka birini düşleyen birinin gördüğü düşteki- sonsuza kadar uzatılabilecek sayıda bir ayna oyunu muyum?Sayfa:462
Bilgi ne garip bir şeydi. Şişede hapsedilmiş bir cin gibi yıllarca duruyor, senin gelip kapağını açacağın günü bekliyordu.
Değersiz insan , -böyle bir şey var mıdır bilmem ama, hadi daha az değerli diyelim, altına karşı bozuk para gibi- kendisinin değersiz olduğunu hiçbir zaman düşünmez, çünkü değerler dünyasının, değerler hiyerarşisinin farkında bile olmadığı için huzurludur ama değerli bir insan kendisinin değersiz olduğu düşüncesine kapılırsa, iflah olmaz.