Tom Lanoye
Tom Lanoye
================
Full Name and Common Aliases
Tom Lanoye is a renowned Belgian author, playwright, and poet. He was born on December 12, 1958, in Berchem, Antwerp, Belgium.
Birth and Death Dates
Born: December 12, 1958
Still active in his writing career as of my last update
Nationality and Profession(s)
Belgian author, playwright, and poet. Lanoye's work often explores the complexities of human relationships, societal norms, and the search for meaning.
Early Life and Background
Growing up in a family that encouraged creative expression, Tom Lanoye developed an early passion for writing. His parents, both Flemish language advocates, instilled in him a love for literature and poetry. This upbringing laid the groundwork for his future success as a writer.
Lanoye attended the University of Antwerp, where he studied Dutch Language and Literature. During this period, he began to develop his unique writing style, which would later become a hallmark of his work.
Major Accomplishments
Throughout his illustrious career, Tom Lanoye has achieved numerous accolades for his contributions to literature. Some notable accomplishments include:
Recipient of the Constantijn Huygens Prize (1995) for his outstanding literary work
Winner of the Libris Literature Award (2007) for his novel "De eeuwige wederopstanding van het geduld"
Appointed as a member of the Flemish Parliament's advisory committee on culture and educationNotable Works or Actions
Tom Lanoye has published numerous books, plays, and poetry collections throughout his career. Some notable works include:
"De eeuwige wederopstanding van het geduld" (The eternal resurrection of patience), a novel that explores themes of love, loss, and redemption
" De ontdekking van de hemel" (The discovery of heaven), a play that delves into the complexities of human relationships
" De kantoren" (The offices), a collection of poetry that reflects on modern society
Impact and Legacy
Tom Lanoye's impact on contemporary literature is undeniable. His unique voice, coupled with his unflinching examination of the human condition, has resonated with readers worldwide.
Through his work, he has sparked important conversations about love, loss, and the search for meaning in a chaotic world. His contributions to Flemish literature have also helped to promote the use of the Dutch language in Belgium.
Why They Are Widely Quoted or Remembered
Tom Lanoye's insightful quotes often capture the essence of his work, offering readers a glimpse into his philosophical perspectives on life and human nature. His most quoted phrases frequently relate to love, relationships, and personal growth.
As an accomplished author and playwright, Tom Lanoye's legacy extends far beyond his published works. He has inspired generations of writers and thinkers with his thought-provoking ideas and words.
Quotes by Tom Lanoye
Het potsierlijk gemorste lopend voedsel, de drinkbeker voor kleuters in de handen van een huilende negentigjarige, de onbehandelbare pijnen, de stoma’s, de urinezakjes hangend aan een kapstok naast het bed dat je niet meer verlaat, de nooit eindigende tragikomedie van de ontlasting. Dat ganse bittere repertoire van kots en kak.
Niets is veilig, alles is bruikbaar, de verdraaiingen in zijn memorie, de verzinsels uit zijn buurt, de roddels uit zijn krant, en op den duur lijkt alles maar gebeurd te zijn omdat het hem prima stof oplevert, zelfs de dood van zijn eigen moeder. Wie schrijft is een gier.
Telkens als hij de nieuwe, slotloze deur van De Becker passeerde, stak hij haar zonder te kloppen open, brulde keihard ‘Onnozelaar!’ en smakte haar even keihard weer dicht.
Het kleine tekent het grote, meer dan het grote op zichzelf, en dat kleine ligt ons prima. Als een Vlaming geniaal is? Dan is het altijd in de bijkomstigheden. Daar moogt ge u nooit voor schamen. Men moet zijn wat men is, op straffe van helemaal niets te zijn.
Hoe zou ik nog een stijve krijgen naast zo'n bodemloze kut waar meer vreemde leuters in verdwijnen dan drollen in een riool?
Zeg nooit: ik heb mij zitten vervelen. Zeg: verveling maakte een relevant onderdeel uit van de opgeroepen emoties.
Er woekert een hardnekkig misverstand, bij kenners en bij leken, dat schrijven ‘bewaren’ betekent. Het is natuurlijk andersom. Schrijven is vernielen, bij gebrek aan beter. Waar je over schrijft gaat pas dan en juist daardoor voorbij. Literatuur is loslaten. Schrijven is verdrijven.